Jak diagnozuje się poronienia nawykowe i wewnątrzmaciczne obumarcie płodu?

W diagnostyce poronień nawykowych oraz wewnątrzmacicznego obumarcia płodu (ciąże obumarłe) wykorzystuje się obecnie badania: laboratoryjne w tym rozszerzoną ocenę parametrów krzepnięcia, badania czynników immunologicznych w tym badanie czynników wchodzących w skład oceny występowania tzw. zespołu antyfosfolipidowego, badania mutacji i polimorfizmów czynników wybranych czynników istotnych dla prawidłowego rozwoju ciąży (tj. protrombina, czynnik V (Leiden) czy genu enzymu reduktazy metylenotetrahydrofolianu MTHFR). Przy kolejnych stratach ciąż (powyżej 2) wskazane jest kariotypów obu rodziców.

Badania laboratoryjne parametrów krzepnięcia:

  • AT III
  • aktywność białka C i S
  • APTT
  • fibrynogen
  • liczba płytek krwi
  • homocysteina

Badania immunologiczne = zespól antyfosfolipidowy (tzw. zestaw immunologiczny)

  • antykoagulant tocznia
  • przeciwciała anyfosfolipidowe ( kardiolipinowe) IgM i IgG
  • beta -2 glikoproteina

Testy genetyczne (mutacje/polimorfizmy):

  • mutacja genu protrombiny – czynnik II
  • mutacja genu czynnika V (Leiden)
  • mutacja genu reduktazy metylenotetrahydrofolianu MTHFR

Kariotyp rodziców

  • Istotnym jest aby powyższa diagnostyka oraz odpowiednie postępowanie profilaktyczne zostało wdrożone przed kolejną ciążą.