wersja polska    wersja polska
 

Prof. nadzw. dr hab. n. med.   Jarosław Kalinka

Specjalista ginekolog - położnik,
Specjalista perinatolog

Zobacz opinie pacjentów

Laur pacjentów




"Moje" pociechy...






Jak diagnozuje się poronienia nawykowe i wewnątrzmaciczne obumarcie płodu?

W diagnostyce poronień nawykowych oraz wewnątrzmacicznego obumarcia płodu (ciąże obumarłe) wykorzystuje się obecnie badania: laboratoryjne w tym rozszerzoną ocenę parametrów krzepnięcia, badania czynników immunologicznych w tym badanie czynników wchodzących w skład oceny występowania tzw. zespołu antyfosfolipidowego, badania mutacji i polimorfizmów czynników wybranych czynników istotnych dla prawidłowego rozwoju ciąży (tj. protrombina, czynnik V (Leiden) czy genu enzymu reduktazy metylenotetrahydrofolianu MTHFR).
Przy kolejnych stratach ciąż (powyżej 2) wskazane jest kariotypów obu rodziców.

1.  Badania laboratoryjne parametrów krzepnięcia :

  • AT III
  • aktywność białka C i S
  • APTT
  • fibrynogen
  • liczba płytek krwi
  • homocysteina

2.  Badania immunologiczne = zespól antyfosfolipidowy (tzw. zestaw immunologiczny)

  • antykoagulant tocznia
  • przeciwciała anyfosfolipidowe ( kardiolipinowe) IgM i IgG
  • beta -2 glikoproteina

3. Testy genetyczne (mutacje/polimorfizmy):

  • mutacja genu protrombiny – czynnik II
  • mutacja genu czynnika V  (Leiden)
  • mutacja genu reduktazy metylenotetrahydrofolianu MTHFR

4.  Kariotyp rodziców

Istotnym jest aby powyższa diagnostyka oraz odpowiednie postępowanie profilaktyczne zostało wdrożone przed kolejną ciążą.